In het Nederlands Dagblad van 9 juli jl. betoogde Eerste Kamerlid Roel Kuiper van de ChristenUnie dat zijn partij te veel wordt geafficheerd als christelijk-sociaal. Volgens Bert Brouwer is het niet zo zeer het christelijk-sociale profiel waar Kuiper enerzijds tegen aanhikt, maar anderzijds ook omarmt, alswel de constante verpakking van die boodschap.
Zijn er signalen dat de CU zichzelf te veel als christelijk-sociaal profileert en zodoende haar achterban van zich vervreemdt? Ik denk dat dit niet het geval is. Wie het kernprogramma van de partij tot zich neemt, (hier het Kernprogramma) vindt voldoende evenwicht terug tussen een overheid die als Gods dienaresse gehouden is het zwaard ter hand te nemen (tegen een overdaad aan zelfbeschikking, inzake abortus, inzake euthansie, inzake iets onnatuurlijks als het homohuwelijk etc.), maar vindt men diezelfde overheid gelukkig ook op zijn of haar weg, omdat deze zich schatplichtig weet (punt 10) als hoeder en beschermheer voor de zwakkeren.
De CU doet er goed aan het zetelverlies van 6 naar 5 zetels van 9 juni jl. niet te wijten aan een te soft imago wat de partij zou kunnen aankleven als zij zich als christelijk-sociaal profileert. Het CDA heeft fors verloren, de SGP bleef stabiel, maar won geen derde zetel. Zowel de SGP als het CDA lopen nu niet direct te koop met de in hun partijen aanwezige christelijk-sociale grondnotities, daar rekent de kiezer ze dus niet op af. Wel is het zaak piketpaaltjes aan te brengen bij die onderwerpen waar de kreet christelijk-sociaal beter op zijn plek is en op die terreinen waar dat niet het geval is. Moeilijk laveren is dat wel. Op sociaal-economisch terrein is het zelfs een bijbelse plicht van de CU zichzelf als christelijk-sociaal neer te zetten. Mocht er inderdaad een kabinet over rechts komen waarin het CDA participeert en de SGP glimlachend een oogje dicht knijpt, dan is het noodzaak dat de CU als enige christelijk-sociale partij het CDA bij de les houdt om niet rucksichtlos mee te gaan bezuinigen. Neem de gehele controverse rondom de hypotheekrenteaftrek. Het CDA maakt(e) hier zelfs een breekpunt van. Hoezo? De hypotheekrenteaftrek is zeker voor de hogere inkomens een ordinaire rijkeluissubsidie. Een christelijke partij onwaardig dus om hier geen afbreuk aan te willen doen.
Christelijk-sociaal mag dan in meerdere opzichten een geuzennaam zijn voor de CU, zo zou je de term kunnen loslaten op het verdedigen van het bijzonder onderwijs, maar ook op het terrein van godsdienstvrijheid, desalniettemin is het te complex de CU er op af te rekenen. Het is maar de vraag of de buitenwacht de CU als te sociaal ziet. Veel mensen, ook in mijn eigen nabije omgeving kwamen na het doen van StemWijzer ‘verdacht’ vaak uit op de CU, terwijl zij niet op deze partij zouden stemmen, omdat ze het niet eens zijn met de morele opvattingen. Hier is echter wel uit af te leiden dat grote groepen Nederlanders het op sociaal-economisch opzicht met de CU eens zijn. Het kiezerspotentieel van de partij is dan ook enorm, zeker als het CDA zichzelf zou overleveren aan het neo-liberale beleid van een VVD en het populisme van een PVV. CDA-prominenten als Willem Aantjes, Ruud Lubbers en Doeke Terpstra, zouden hun partij een dergelijke manoeuvre nooit vergeven, maar dat is een CDA probleem. Het zal de CU geen windeieren leggen in ieder geval. Laat de CU in andere opzichten gewoon lekker conservatief blijven trouwens. Niets uit ‘VrijeWil’, maar zoek eerst het Koninkrijk der Hemelen en al het andere zal U erbij gegeven worden. Dat impliceert geen verdere liberalisering van het softdrugsbeleid. Geen enkele koopzondag in Utrecht erbij. Liefst het terugdraaien van het wanstaltige homohuwelijk. Geen verder kindermoorden oftewel abortussen en live and let live so NO tegen uitdijdende euthanasiemogelijkheden. Kwestie van joods-christelijke beschaving namelijk.
Het dilemma wat Kuiper ons voorschotelt is invoelbaar en ook de dialoog waard. Zet er gerust een ‘boom’ over op, maar het is ook zaak dat de overdreven focus op een niet bestaand probleem niet de overhand krijgt. In het recente en verdere verleden heeft de CU zich een waar evenwichtskunstenaar betoond in dit opzicht. Zowel het conservatieve denken als het christelijk-sociale denken is bij de partij in goede handen en één van de usp’s! Opgemerkt mag tenslotte worden, dat prof. dr. Roel Kuiper hier zelf aan bijgedragen heeft. Aan het christelijk-sociale etiket te veel afbreuk doen geeft geen pas, het beschavingsoffensief van de CU is er niet mee gebaat.
Bert Brouwer is freelance publicist.
Zie ook: http://forum.refoweb.nl/viewtopic.php?f=3&t=24279 en http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/de-cu-een-christelijk-sociale-evenwichtskunstenaar/