Met het korten op de huidige pensioenen heeft de politiek een realistisch voorschot genomen op 1 van de grote maatschappelijke problemen nu en in de toekomst. Het geeft dan ook geen pas dat allerhande belangenbehartigers van pensionado’s nu moord en brand schreeuwen.

Van de 600 pensoenfondsen die dit land telt heeft ruim de helft een probleem. Van twaalf pensioenfondsen zijn de problemen zelfs zo accuut dat hen niets anders rest dan het korten op de uitkeringen. Deze kortingen kunnen oplopen van 1 % tot 14 %. Een bittere, maar noodzakelijke pil voor velen, maar minister Donner (CDA) van Sociale Zaken kan niet anders dan nu ingrijpen. Niets doen betekent straks een nog zwaardere aanslag op de werkende generatie die toch al met argusogen moeten aanzien dat er voor hun straks minder rest dan voor de huidige gepensioneerden.

Uiteraard zijn de afkeurende reacties niet van de lucht. Ouderenbonden en 65-plussers duikelen over elkaar heen om kenbaar te maken dat het einde van de wereldse beschaving nu in zicht is als ze worden gekort op hun opgebouwde rechten. Is dat zo? Hoe zit het dan straks met de rechten van diegenen die nu werken en later ook nog iets van een pensioentje willen genieten? Daar hebben de huidige pensionado’s kennelijk geen boodschap aan. Het echte beschavingsoffensief moet dan ook nog beginnen en daar pas geen egotripperij in van ouderen die zich aanstellen als verwende kinderen.

Zoals ik ook  Twitter.com betoogde werkt solidariteit twee kanten op. De houding van velen in dit land is er een van ‘na mij de zondvloed’ echter. Belangrijke notities zoals gemeenschapszin en naastenliefde zijn sinds de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw verloren gegaan. Partijen als D66, PvdA en de VVD die het individu als leitmotiv voor hun politieke handelen hebben gemaakt zijn mede verantwoordelijk voor de teloorgang van eerder genoemde heilzame notities. Het verwoestende emancipatiestreven echter van deze partijen en andere clubs heeft levens van mensen radikaal op de kop gezet met als gevolg dat waar eens betrokkenheid op de ander het credo was, nu eigenzucht en egoisme prevaleert en zijn honderdduizenden ook verslaat.

De meeste babyboomers zijn hier het ultieme visitekaartje van. Zij die nu afzwaaien en zij die zijn afgezwaaid willen geen millimeter wijken als het gaat om ‘hun’ opgebouwde rechten. Staan zij en hun belangenbehartigers stil bij diegenen die over pakweg 20/30 jaar ook nog van een redelijke oude dag willen genieten? Het komt geen eens bij ze op. Zou men zich daar wel bewust van zijn, dan zouden de reacties een stuk milder zijn. En dat zou weer getuigen van beschaving. Rotsvaste en waardevaste pensioenen bestaan niet meer. Het is goed dat te beseffen. Pensionado’s die nu verongelijkt reageren, zouden zich de ogen uit de koppen moeten schamen.

De beschaving is aan zet. Een demissionaire CDA-minister van christelijke huize heeft hiertoe het initiatief genomen. Niets anders dan hulde voor deze rotsvaste en waardevaste houding!

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/beschaafde-pensionados-bestaan-ze-nog-2/

Is er een probleem met de islam? Deze onderliggende vraag wordt onvoldoende beantwoordt door de politiek en de christelijke politiek in het bijzonder. Naema Tahir, schrijfster van Pakistaanse komaf sloeg echter wel met deze vraag in het programma Knevel & Van den Brink de juiste spijker op de kop. Helaas blijven veel politieke partijen met de beantwoording van deze essentiele vraag (on)bedoeld hangen in het spijkers op laag water zoeken. Hiermee gaan ze  het fundamentele nog te voeren debat over de islam uit de weg.

Anno 2010 lijkt het erop of partijen zoals de CU en het CDA murw geslagen reageren op het islamdebat. Lijvige doorwrochten partijnotities over dit onderwerp zien sowieso sporadisch het daglicht. En als ze er al zijn liggen ze vermoederlijk ergens te verstoffen op de vensterbanken van de partijburelen. De enige christelijke koploper in dit debat is de SGP. De partij van Kees v/d Staaij is het meest uitgesproken in haar opvattingen over de islam, die de SGP als wezensvreemd aan de Nederlandse (protestantse) cultuur beschouwd. Andere politieke partijen, waaronder ook de CU en het CDA, komen vaak niet verder dan een algemeen beroep op de godsdienstvrijheid. En natuurlijk hebben ze recht van spreken. Als christenen kunnen we moeilijk de bres op voor vervolgde broeders en zusters  in Indonesie of Pakistan om aldaar hun rechten te bepleiten, terwijl we hier in Nederland zelf een loopje zouden nemen met het begrip godsdienstvrijheid voor anderen dan protestanten en katholieken. Alleen al daarom heeft het iets dubbelhartigs als een partij als de PVV Kamervragen stelt over de slechte positie van christenen in Pakistan. Wilders staat in Nederland geen godsdienstvrijheid voor namelijk.

Toch is een beroep op alleen godsdienstvrijheid te magertjes en te defensief om de leiding inzake het islamdebat weer ter hand te nemen en zodoende Wilders de wind uit de zeilen te nemen. Is er een probleem met de islam? Hoe zien we de islam eigenlijk? In kwaliteitskrant het Reformatorisch Dagblad van afgelopen weekend stond een behartenswaardig artikel over hoe de islam te kenschetsen, als ideologie of als religie? http://www.refdag.nl/nieuws/islam_ideologie_of_religie_1_495209 Voor Wilders is het duidelijk, de islam is een verwerpelijke ideologie. Voor deze stelling is veel te zeggen. Volgens Cees Rentier van de stichting Evangelie & Moslims echter was Mohammed zowel profeet als generaal echter. Ik doe een bescheiden poging het verschil te duiden.

Het probleem met de islam is o.a. dat Mohammed nergens ook zijn andere wang keerde als hij slaag kreeg en ook niet uitdroeg dat zijn koninkrijk niet van deze aarde was. Zijn prediking was fel en agressief van aard: ‘’Doodt hen dan die niet in Allah en het hiernamaals geloven en die niet voor verboden houden wat Allah en zijn Boodschapper verboden hebben verklaard’’ (gedeelte uit de soera, H. 9, v.29). Hoe haaks staat hier tegenover de houding van Jezus Christus, die in tegenstelling tot de profeet der moslims wel de andere wang keerde wanneer hij werd geslagen, die zelfs Zijn leven voor ons gaf, opdat wij zouden leven in Hem en die geen aardse koninkrijken (leg toch af datgene wat u niet van node heeft mensenkind!) proclameerde, maar slechts in alle bescheidenheid het Koninkrijk van Zijn Vader. In een dergelijk voorbeeld zien we duidelijk Mohammed in zijn generaalsrol. De islam als ideologie uit op een wereldwijd kalifaat! Maar, wat dan te denken van die moslims die hun dagelijkse spiritualiteit terug vinden in het Mohammedisme en die van daaruit goede werken doen? Hier is het makkelijker het argument van godsdienstvrijheid op te tuigen, omdat voor miljoenen moslims de islam een zuiver religieuze weg is en niet een ideologische. De islam als godsdienst. Hoe zien we de islam dan eigenlijk? Als bedreiging of als uitdaging?

Verleidelijk is het om de islam als bedreiging te zien. Immers veel islam-ingredienten staan haaks op de joods-christelijke landscultuur. Dit wordt nog eens versterkt door de vele ideologische componenten in de islam en zie hier een nieuw vijandbeeld is gecreëerd. Leve de onderbuik, Wilders verslaat hier honderdduizenden mee. Beter is het om voorafgaande aan een dergelijke constatering de islam als uitdaging te zien en dat kan alleen als de politiek in alle ernst werkt maakt van de vraag of we met de islam een probleem hebben of niet? Deze vraag is niet 1,2,3 te beantwoorden, maar zeker CU en het CDA zouden de boer eens op moeten met een gedegen kosten/baten analyse. De islam de pijnbank op? Genoeg knappe koppen omdat wellicht ook te kunnen staven. Binnen de CU is bijvoorbeeld een Gert Jan Segers werkzaam, die gedurende zijn lange verblijf in Egypte genoeg heeft gezien om van islamcritici de nieren te proeven. Het credo zou in ieder geval moeten zijn, niet langer te blijven steken in achterhoedegevechten. De uitkomst is dan tweeledig: de achterban weet waar de christelijke politiek voor staat en tweedens is de joods-christelijke cultuur beter af in de handen van de christelijke politiek, dan in de neo-liberale klauwen van de atheïst Wilders.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/de-islam-meer-dan-godsdienstvrijheid-alleen/

Het feestje van links en homominnend Nederland zit er weer op. Wat rest op de zondag is een roze kater over blinde naiviteit op een doodlopende weg.

Elk jaar weer weet de homoscene met een keur aan BN’ers de samenleving te provoceren met toestemming van de belastingbetaler. Op gekunstelde en krampachtige wijze brengt men een boodschap van tegennatuurlijke behoeften, die op natuurlijke leest gestoeld zijn. Complete onzin of course, maar de wereld laat zich graag een rad voor ogen draaien. U vraagt wij draaien? Dat is maar de vraag.

Het COC en progressief Nederland zien al jaren met lede ogen aan dat de homotolerantie in ‘hun’ stad op zijn retour is. Daar zullen best demografische factoren aan ten grondslag liggen, bijvoorbeeld de toenemende islamisering van de stad, zoals bekend hebben veel moslims aan broertje dood aan hand in hand wandelende kerels, maar het heeft er meer blijk van dat er een roze exit-strategie gaande is die niet direct in woorden te vatten is. Foeilelijk is wel het fysieke geweld tegenover de homosexuele medemens, wat ten zeerste moet worden afgewezen. Desalniettemin, de geestelijke strijd spitst zich toe op wereldheersers met hun platte banale gedrag versus de machten der hemelse gewesten.

Dat tegenzetten niet uitblijven bleek deze week maar weer eens. De nog verse burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, liet weten zeer ‘fanatiek’ te zijn als het om homo-emancipatie gaat. Zelfs de basisscholen moeten wat hem betreft eraan geloven. Vrijheid van onderwijs? Links helpt het graag om zeep. Herenliefde kan er niet vroeg genoeg in geslagen worden namelijk. Links gif voor tere en oprechte kinderzielen. U vraagt wij draaien? Verwerpelijk natuurlijk. Schoolboekenuitgever Noordhoff schuurde er in de aanloop naar de Canal Parade ook nog even langs. Niet langer alleen plaatjes van papa’s en mama’s in schoolboeken die gezamenlijk boodschappen doen in de buurtsuper, maar van twee papa’s of twee mama’s.  Hoe verknipt kan het zijn hier in dit land?

Is er reden om opgelucht adem te halen nu het paarse knip- en plakwerk in Den Haag is afgeketst? Alles beter dan regeermacht voor D66 en GroenLinks natuurlijk. Van een mogelijk rechtse coalitie, met daarin o.a. het CDA mag worden verwacht dat men niet verder de handen zal overspelen inzake de roze waanzin. Een dure christenplicht om zonde te hekelen in het licht van een gebroken wereld. Het is zaak de vinger aan de pols te houden. De VVD en de PVV hebben allebei zand in de ogen als het gaat om homosexualiteit en het tegennatuurlijke gedrag wat daaruit voortkomt.

Laten de ChristenUnie en de SGP niet terug deinzen om het CDA bij de les te houden om zodoende verdere homo-emancipatie te voorkomen. We hebben ons portie Paul de Leeuw, Albert Verlinde en weet ik welke schandelijke schandknaapjes nog meer, (u bent gek, wij niet) wel gehad in dit land. Back to the Basics ligt meer voor de hand. Geweldloze heterosexuele aktie gevraagd dus.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/u-vraagt-wij-draaien/

In het programma ‘Knevel en Van den Brink’ deze week benadrukte de fractievoorzitter van de ChristenUnie het nog maar eens: ook de CU zou de PVV niet op voorhand afwijzen. Uit de indruk die de partij de afgelopen dagen naliet zou je het tegendeel kunnen denken. De vraag is welke garen de CU met een dergelijke grondhouding denkt te spinnen nu het CDA participeert in een kabinet van CDA/VVD met gedoogsteun van de PVV?

Het is moeilijk je aan de indruk te onttrekken dat de CU zich de afgelopen tijd door de linkse wolven in het parlement heeft laten gijzelen. Keurig huilde men mee in het koor criticasters  der linkse kerk, Cohen, Pechtold en Halsema. Van de CU echter had meer tact verwacht mogen worden, nu lijkt het erop of paarse sentimenten het zicht van de partij op de werkelijkheid vertroebelt hebben. De CU neemt in het politieke landschap een bijzondere positie in. Op sociaal-economisch terrein staat zij links van het CDA. Op medische ethische thema’s is de partij gezond conservatief. Een dergelijke unieke grondhouding zou men moeten koesteren. Gelet op de verwerpelijke plannen van partijen zoals GroenLinks, D66 en de PvdA als het gaat om religie in het publieke domein, kan het niet zo zijn dat de partij alleen maar nadelen ziet in de komende minderheidscoalitie van CDA en VVD, met daarin een gedogende rol voor de beweging van Wilders.

Het CDA participeert! Dat feit op zichzelf genomen, zou voor de CU reden moeten zijn niet geheel onbevreesd de politieke toekomst tegemoet te zien. Zou de oude wijn in nieuwe zakken, Paars, opnieuw het levenslicht hebben aanschouwd, dan zou een nieuwe regering het zonder een christelijke partij hebben moeten stellen. Nu het CDA gaat regeren, mits de opdracht van de nieuwe informateur Ivo Opstelten (VVD) slaagt, is er voor christenen ook reden tot dankbaarheid. De CU zou zich dat bewuster dan nu moeten realiseren. Met het CDA is het mogelijk om tot zaken te komen in een nieuw kabinet. Op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, godsdienstvrijheid en het bijzonder onderwijs (!) zal het CDA eisen stellen. Natuurlijk zal Verhagen moeten, temeer daar hij er nog een flinke kluif aan krijgt de linkervleugel van het CDA aan zich te binden om mee te veren in de ‘knetterrechtse’ minderheidsvariant. Voorgaande punten zijn nou net zaken die ook de CU aan het christenhart gaan. Wat te denken van een verdere liberalisering van euthanasie? Dergelijke foutieve beleidsvoornemens gaan er nu niet komen. het CDA zal daaromtrent op de rem gaan staan. Het softdrugsbeleid? PVV en CDA willen samen de coffeeshops dicht, die kans is met de komende minderheidsvariant een stuk groter geworden.

Natuurlijk zijn er ook hoofdbrekens als een kabinet CDA/VVD met gedoogsteun van de PVV, de zgn. ‘Deense variant’ gerealiseerd wordt. Er zal flink gesnoeid worden om de uiteindelijke 18 miljard aan ombuigingen gedaan te krijgen en de vraag is natuurlijk wel: wordt de rekening eenzijdig neergelegd bij de midden en lagere inkomens of gaan de meer welgestelden in dit land ook de pijn voelen die we allemaal in de portemonnee gaan voelen? De kans is aanwezig dat de solidariteit in Nederland onder druk komt te staan, want de scheefgroei tussen werkenden en niet-werkenden neemt zienderogen toe. De druk op de huidige werkende generatie is groot, Nederland in dat opzicht laten overkoken is geen optie, maar het bedrijfsrisico is wel aanwezig. De komende regering zal zich ervan bewust moeten zijn, dat de vergrijzing en de kosten die dat met zich meebrengt, gierend uit de klauwen gaan lopen als er niet meer solidariteit van de rijkere ouderen wordt gevraagd. Alleen daarom al is het jammer dat de hypotheekrenteaftrek voor de hogere inkomens buiten schot blijft.

Goed als CU kunnen we niet alles hebben, maar in de dop genomen is de grondhouding van de SGP te prefereren boven de vooringenomen houding van de CU. De SGP kijkt terecht meer de kat uit de boom en beoordeelt de nieuwe regeringscoalitie zakelijk. Het gegeven dat het CDA zal gaan meedoen aan de komende regering zou ook de CU hoopvol kunnen stemmen. Ik hoop dat deze bijdrage in dat perspectief in ieder geval een welwillende duit in het zakje is.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/de-cu-in-linkse-handen/ en http://forum.refoweb.nl/viewtopic.php?f=3&t=24285

Nu de mogelijke vorming van een minderheidscoalitie van CDA en de VVD, met gedoogsteun van de PVV, de zogenaamde ‘Deense’ variant in het nabije verschiet ligt, is het zaak voor de christelijke politiek het onderste uit de kan te halen.

Het kan snel gaan. Was het CDA enkele weken geleden nog geen millimeter te vermurwen om zich richting de beweging van Wilders coöperatief op te stellen, afgelopen vrijdag bleek fractievoorzitter Verhagen bereid over zijn eigen schaduw heen te stappen en de PVV het voordeel van de twijfel te gunnen. Tandenknarsend zullen de Doeke Terpstra’s en Aantjes binnen het CDA, de zogenaamde linkervleugel, het aanzien, maar uiteindelijk moet het land wel geregeerd worden. Dat het zwaar gewonde CDA zijn verantwoording nu neemt serieuze onderhandelingen te beginnen dwingt zonder meer respect af. Het getuigt van realisme en daadkracht. Het besturen zit de christendemocraten dan ook zonder meer in de genen. Het ledencongres heeft uiteindelijk het laatste woord, maar het moet wel heel gek lopen wil een en ander nu nog afketsen tussen CDA, VVD en de PVV.

Voor Nederland is het ongetwijfeld een unicum dat een dergelijke minderheidscoalitie straks bij Hare Majesteit op het bordes staat. In strategisch opzicht is het slim. Wilders houd de handen vrij om zich ongebonden in de oppositie op zijn ideologische stokpaardjes te kunnen blijven beroepen en het CDA leidt ook weer niet al te veel gezichtsverlies doordat de PVV met zijn ondemocratische trekjes ‘officieel’ niet mee regeert. Ongetwijfeld ook slapeloze nachten nu voor PvdA-leider Job Cohen die zich ernstig vergaloppeerd heeft in zijn pertinente afwijzen van een zogenaamde oranje coalitie, een breed middenkabinet van CDA-VVD-PvdA. De sociaaldemocraat moet hebben gedacht dat het niet zo’n vaart zou lopen met de vorming van een rechts kabinet, maar juist die handelswijze heeft het CDA in de armen van VVD en PVV gedreven. Een beetje dom dus van Cohen en cs. Op het andere onbewoonde eilandje in Verwegistan is ook nog wat sociaal-liberaal geblaat te horen van een verongelijkte kleuter die zijn paarse lolly weg ziet weg smelten als sneeuw voor de zon. Heerlijk natuurlijk! Mannetje Pechtold van D66 mag zich overschreeuwen, maar informateur Lubbers heeft zich aan zijn taak gehouden door zich in de onderhandelingen tussen CDA, PVV en de VVD op de vlakte te houden. Als de echte onderhandelingen tussen de drie partijen gaan plaatsvinden zal Lubbers zich terugtrekken omdat het vormen van een minderheidscoalitie niet tot zijn takenpakket behoort. Het achterhoedegevecht van Pechtold is dan ook lachwekkend.

Nu de paarse partijen het nakijken hebben mag de christelijke politiek zich instellen op de nieuwe politieke werkelijkheid. Op de eerste plaats is het bescheiden winst dat het CDA toch weer regeringsverantwoordelijkheid zal gaan dragen. Er is veel aan te merken op de verwaterde christelijke uitgangspunten van deze partij, maar 1 ding is zeker: met het CDA in de regering zal er bijvoorbeeld niet gemorreld worden aan het bijzonder onderwijs. En dat is pure winst! Ook de godsdienstvrijheid zal onaangetast blijven. Vrijheid van meningsuiting is een groot en neutraal goed, maar algemene grondrechten moeten niet gaan verworden tot supergrondrechten, waarbij het zich beroepen op een grondrecht als godsdienstvrijheid als inferieur zou worden beschouwd. Dat gevaar is hopelijk verdwenen nu de paarse dreiging voorgoed achter de coulissen verdwenen is.

Afgelopen vrijdag twitterde ChristenUnie-leider Andre Rouvoet het nog maar eens: ook in de Eerste Kamer zal de CU geen gedoogsteun verlenen aan een minderheidscoalitie van CDA/VVD en PVV. In een reply (www.twitter.com/bbrouwercom) twitterde ik terug, hoe dan wel? De voorzitter van de Eerste Kamerfractie, Egbert Schuurman liet zich in nog zwaardere bewoordingen uit over het al dan niet gedogen van een minderheidscoalitie in de Senaat. Verstandig? Lichten we de CU er even uit, dan is te constateren, dat in sociaal-economisch opzicht de partij niet veel op zal hebben met de 18 miljard aan bezuinigingen die op stapel staan wanneer CDA/VVD en de PVV daadwerkelijk gaan regeren. Geen misverstand: ook de CU wil bezuinigen, maar wel eerlijk en sociaal en terecht is te vrezen dat CDA, VVD en de PVV hier een tikje anders over denken, waardoor in de aankomende jaren de rijken weinig zullen voelen in de portemonnee en de minder draagkrachtigen de klappen zullen opvangen. Kan het CDA op dergelijk onrechtvaardig beleid een remmende factor zijn? Het is te hopen, de linkervleugel binnen het CDA zal harde concessies afdwingen. No doubt about that! Het budget voor onwikkelingssamenwerking? Hopelijk houdt het CDA de poot stijf, 0,7 blijft 0,7 van het BNP. Kwestie van beschaving namelijk. Zal de CU beamen. Op sociaal-economisch doet de CU er verstandig aan bij herhaling het morele geweten van het CDA te blijven aanspreken. Doen dus. Op andere terreinen zoals veiligheid, immigratie en integratie staat ook de CU een streng, maar wel rechtvaardig beleid voor! CDA, PVV en de VVD zullen de teugels op dergelijke beleidsterreinen stevig aantrekken. Aan de CU de taak de boodschap van de barmhartige Samaritaan te blijven benadrukken. Zo zoetjes is Nederland natuurlijk wel klaar met een ongebreidelde toestroom van gelukszoekers. Eerlijk is eerlijk. De SGP zal minder moeite hebben met het aanschurken tegen de komende ‘Deense’ variant trouwens. Op sociaal-economisch terrein staat deze partij rechts van de CU.

Eendracht maakt echter wel macht. Regelmatig informeel fractieberaad tussen CU, CDA en SGP in de Eerste en Tweede Kamer is dan ook geen luxe, maar een noodzakelijk goed. De drie christelijke partijen doen er goed aan zich te beseffen dat ze elkaar in deze geseculariseerde samenleving van node hebben. Elkaar met regelmaat opzoeken en het afstemmen van de agenda’s is dan ook het aanbevelen waard. Gezamenlijk heeft men in de Tweede Kamer toch bijna zo’n dertig zetels en die moeten maximaal ten faveure van de joods-christelijke zaak worden ingezet. De christelijke politiek heeft een ernstige optater gehad en het herstel kan niet snel genoeg worden ingezet. Natuurlijk blijven er afzonderlijke accenten tussen CU, SGP en het CDA, maar mekaar in competitief opzicht de loef afsteken anno 2010 in het huidige verpulverde politieke landschap is uit den boze. Hopelijk snel christelijk beraad dus tussen de fracties van CDA, CU en SGP. Van harte aanbevolen.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://forum.refoweb.nl/viewtopic.php?f=3&t=24277 en http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/christelijk-beraad-cu-sgp-en-cda-gevraagd/

De positie van christenen is er belabberd. Prominente schrijvers worden in de ban gedaan wanneer ze de overheid kritisch bejegenen. Van mensenrechten in gevangenissen is geen sprake en Israel wordt door de islamitische Erdogan geschoffeerd en geprovoceerd. In dat licht is het onvoorstelbaar en dwaas dat notabene de conservatieve regeringsleider van Groot Brittannie, David Cameron, zich wil inspannen om Turkije zo snel mogelijk de EU binnen te loodsen.

Doorzichtig trouwens ook. Idealen wijken wanneer economische motieven de overhand krijgen. Engeland zit om handel verlegen en zou Turkije graag aan wat meer wapentuig helpen natuurlijk. Een veer in de konten van de islamitische heersers kan dan geen kwaad. Maar met dergelijk onzinnig gezwets gaan de kosten voor de baten uit. Cameron had zich minder gepassioneerd uit moeten laten en al helemaal als conservatief politicus. Zelfs fopsteen Gordon Brown van het socialistische Labour ging zo ver niet.

Turkije zal nooit klaar zijn om de EU te ‘verrijken’, temeer daar het Ottomaanse rijk voor meer dan 80% in Azie ligt en niet in Europa. Ten tweede zit Europa niet te wachten op nog meer invloed van de islam en dat is wel het geval wanneer het land met zijn ruim zestig miljoen ingezetenen opeens een onevenredige vinger in de Europese pap krijgt.

Cameron doet er wijs aan de Franse president Sarkozy en zijn Duitse collega Merkel te volgen in hun opvattingen. De laatste twee zien meer heil in een geprivilegieerd  partnerschap van de Turken in plaats van een volwaardig EU-lidmaatschap. Een terecht uitgangspunt. Het argument van Cameron dat Turkije als NAVO-lid Europa en de USA altijd ter wille is geweest houdt geen stand, de Turken hebben er zelf alle belang bij om niet terug te worden geworpen in het tijdperk van voor haar grondlegger Atatürk. Wil het land  recht blijven doen aan de morele erfenis van de stichter van het eens seculiere Egypte dan kunnen de Turkse leidslieden niet anders dan met argusogen de islamisering van de Turkse samenleving aanzien.

Juist daar knelt hem de schoen. Erdogan en zijn zogenaamd ‘verlichte’ islamitische kliek houden er dubbele agenda’s op na door islamitische sentimenten aan te jagen, door steeds vaker de islamkaart uit te spelen en door de banden met vazalstaat Iran aan te halen. Dat gevaarlijke dubbelspel had David Cameron een doorn in het oog moeten zijn. Dat is kennelijk niet geval. Het vogeltje zingt zoals het gebekt is, maar het eerste smetje op het blazoen van de kersverse premier van Engeland is gevallen. Bepaald niet at-your-service.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://forum.refoweb.nl/viewtopic.php?f=3&t=24278 en http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/als-een-vos-die-de-passie-preekt/

In het Nederlands Dagblad van 9 juli jl. betoogde Eerste Kamerlid Roel Kuiper van de ChristenUnie dat zijn partij te veel wordt geafficheerd als christelijk-sociaal. Volgens Bert Brouwer is het niet zo zeer het christelijk-sociale profiel waar Kuiper enerzijds tegen aanhikt, maar anderzijds ook omarmt, alswel de constante verpakking van die boodschap.

Zijn er signalen dat de CU zichzelf te veel als christelijk-sociaal profileert en zodoende haar achterban van zich vervreemdt? Ik denk dat dit niet het geval is. Wie het kernprogramma van de partij tot zich neemt, (hier het Kernprogramma) vindt voldoende evenwicht terug tussen een overheid die als Gods dienaresse gehouden is het zwaard ter hand te nemen (tegen een overdaad aan zelfbeschikking, inzake abortus, inzake euthansie, inzake iets onnatuurlijks als het homohuwelijk etc.),  maar vindt men diezelfde overheid gelukkig ook op zijn of haar weg, omdat deze zich schatplichtig weet (punt 10) als hoeder en beschermheer voor de zwakkeren.

De CU doet er goed aan het zetelverlies van 6 naar 5 zetels van 9 juni jl. niet te wijten aan een te soft imago wat de partij zou kunnen aankleven als zij zich als christelijk-sociaal profileert. Het CDA heeft fors verloren, de SGP bleef stabiel, maar won geen derde zetel. Zowel de SGP als het CDA lopen nu niet direct te koop met de in hun partijen aanwezige christelijk-sociale grondnotities, daar rekent de kiezer ze dus niet op af. Wel is het zaak piketpaaltjes aan te brengen bij die onderwerpen waar de kreet christelijk-sociaal beter op zijn plek is en op die terreinen waar dat niet het geval is. Moeilijk laveren is dat wel. Op sociaal-economisch terrein is het zelfs een bijbelse plicht van de CU zichzelf als christelijk-sociaal neer te zetten. Mocht er inderdaad een kabinet over rechts komen waarin het CDA participeert en de SGP glimlachend een oogje dicht knijpt, dan is het noodzaak dat de CU als enige christelijk-sociale partij het CDA bij de les houdt om niet rucksichtlos mee te gaan bezuinigen. Neem de gehele controverse rondom de hypotheekrenteaftrek. Het CDA maakt(e) hier zelfs een breekpunt van. Hoezo? De hypotheekrenteaftrek is zeker voor de hogere inkomens een ordinaire rijkeluissubsidie. Een christelijke partij onwaardig dus om hier geen afbreuk aan te willen doen.

Christelijk-sociaal mag dan in meerdere opzichten een geuzennaam zijn voor de CU, zo zou je de term kunnen loslaten op het verdedigen van het bijzonder onderwijs, maar ook op het terrein van godsdienstvrijheid, desalniettemin is het te complex de CU er op af te rekenen. Het is maar de vraag of de buitenwacht de CU als te sociaal ziet. Veel mensen, ook in mijn eigen nabije omgeving kwamen na het doen van StemWijzer ‘verdacht’ vaak uit op de CU, terwijl zij niet op deze partij zouden stemmen, omdat ze het niet eens zijn met de morele opvattingen. Hier is echter wel uit af te leiden dat grote groepen Nederlanders het op sociaal-economisch opzicht met de CU eens zijn. Het kiezerspotentieel van de partij is dan ook enorm, zeker als het CDA zichzelf zou overleveren aan het neo-liberale beleid van een VVD en het populisme van een PVV. CDA-prominenten als Willem Aantjes, Ruud Lubbers en Doeke Terpstra, zouden hun partij een dergelijke manoeuvre nooit vergeven, maar dat is een CDA probleem. Het zal de CU geen windeieren leggen in ieder geval. Laat de CU in andere opzichten gewoon lekker conservatief blijven trouwens. Niets uit ‘VrijeWil’, maar zoek eerst het Koninkrijk der Hemelen en al het andere zal U erbij gegeven worden. Dat impliceert geen verdere liberalisering van het softdrugsbeleid. Geen enkele koopzondag in Utrecht erbij. Liefst het terugdraaien van het wanstaltige  homohuwelijk. Geen verder kindermoorden oftewel abortussen en live and let live so NO tegen uitdijdende euthanasiemogelijkheden. Kwestie van joods-christelijke beschaving namelijk.

Het dilemma wat Kuiper ons voorschotelt is invoelbaar en ook de dialoog waard. Zet er gerust een ‘boom’ over op, maar het is ook zaak dat de overdreven focus op een niet bestaand probleem niet de overhand krijgt. In het recente en verdere verleden heeft de CU zich een waar evenwichtskunstenaar betoond in dit opzicht. Zowel het conservatieve denken als het christelijk-sociale denken is bij de partij in goede handen en één van de usp’s! Opgemerkt mag tenslotte worden, dat prof. dr. Roel Kuiper hier zelf aan bijgedragen heeft. Aan het christelijk-sociale etiket te veel afbreuk doen geeft geen pas, het beschavingsoffensief van de CU is er niet mee gebaat.

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://forum.refoweb.nl/viewtopic.php?f=3&t=24279 en http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/08/de-cu-een-christelijk-sociale-evenwichtskunstenaar/

Met het onthechten van de christelijke politiek en de mogelijke vorming van een Paars + kabinet wordt het er voor christenen in Nederland niet vrolijker op.

Mocht Rutte inderdaad kiezersverraad plegen door in het regeringsbootje te stappen met de PvdA, D66 en GL dan zal er spoedig verder gemorreld worden aan christelijke ‘stokpaardjes’ zoals bijvoorbeeld het bijzonder onderwijs. Maar, ook puike organisaties als de EO, de in Amsterdam gevestigde stichting tot Heil des Volks en het onder prostituees actieve Scharlaken Koord mogen de borst nat maken. Laatstgenoemde clubs zullen niet langer vrij zijn in te voeren personeelsbeleid, op straffe van het opdrogen van subsidiestromen door de gelijkheidsdenkers in Paars +. De Amsterdamse liberalen gaven al eerder een dergelijk pijnlijk visitekaartje af. Er is meer. Inzake het bijzonder onderwijs zal artikel 23 aan kracht verliezen doordat bijvoorbeeld reformatorische en evangelische scholen niet langer zelf aan de voordeur mogen bepalen wie zij wel of niet als docent wensen aan te nemen. Niet langer zal de grondslag op de betreffende school centraal staan om op basis daarvan personeelsbeleid te voeren. Provocaties van homolobby COC zijn te verwachten. Lekker het schooltje met de Bijbel pesten. Roze geprovoceer natuurlijk.

Het huidige artikel 1 van de Grondwet waarin discriminatie wegens godsdienst wordt afgewezen wordt in libertijnse kringen nu al meer dan ooit ingezet om christenen steeds voortvarender het defensief in te bonjouren. Andere grondrechten raken meer en meer ondergesneeuwd. Scheiding van kerk en staat? Niet als het aan de PvdA ligt. Eerder dit jaar presteerde een hondsbrutale PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen het zelfs om een Heilige Eucharistie te verstoren. De overheid op het terrein van de Kerk? Het kan verkeren.

De trawanten binnen Paars, met name die van D66 en GroenLinks zullen burgerinitiatieven zoals UitVrijeWil met graagte omarmen. Over het naar het einde neigende leven moet immers niet zo moeilijk gedaan worden. De Pil van Drion loert opnieuw om de hoek. Hebben ‘zij’ van Paars + de tijdsgeest mee? Ja, zonder meer. Het geestelijke en morele besef van Nederland is op sterven na dood en daar is geen eens euthanasie aan te pas gekomen.

De geest is uit de fles. Maar de Geest met een grote G waait ook waarheen hij wil! Welke regering er uiteindelijk ook komt, er is een nieuw ethisch reveil van node in dit land. De christelijke politiek dient de handen ineen te slaan om verdere erosie te voorkomen. CU, CDA en de SGP kunnen niet anders dan zich op belangrijke sociale en ethische thema’s te hergroeperen. Bidders gevraagd om het ‘zij onze God voor eeuwig en eeuwig’ daadwerkelijk van een eendrachtig ja en amen te voorzien. Gebed gevraagd voor André, Maxime en Kees. De tijd is gekomen om verder te kijken dan de eigen politieke kleur, maar juist om elkaar in die ene Opgestane te herkennen. Het is tijd voor een hernieuwd appel op de Nederlandse samenleving. Ziet de velden zijn wit. Nu eerst het paarse kaf af van het uitnodigende koren en dan de oogst. Samen doen is het credo. Succes!

Bert Brouwer is freelance publicist.

Zie ook: http://fp.dagelijksestandaard.nl/2010/07/paars-666/ en http://katholieknieuwsblad.nl/archief/Artikelen/2010/7/9/Paars_+_%3D_666